Dzisiaj podam jeszcze kilka pojęć ściśle związanych z psami rasowymi. Ogromną wagę mają pojęcia metryki i rodowodu, od których zacznę:
Metryka – jest pierwszym dokumentem potwierdzającym rasowość szczenięcia; upoważnia do zarejestrowania psa w jednym z oddziałów ZKwP, wpisania do Polskiej Księgi Rodowodowej (PKR) lub Księgi Wstępnej (KW) i wydania rodowodu. Każde szczenię (nawet takie, które nie będzie hodowlane) otrzymuje metrykę, która później zostanie wydana nowemu właścicielowi pieska wraz z nim samym. Metryka zawiera wszystkie niezbędne dane, takie jak: rasa, płeć, nazwa i przydomek hodowlany, nr tatuażu, data urodzenia, umaszczenie, a także dane dotyczące: rodziców szczenięcia, hodowli, nowego właściciela, rejestracji oraz datę wystawienia metryki i ewentualne uwagi. Oczywiście metryka musi być też opatrzona oryginalną pieczątką Związku Kynologicznego. Dopiero na podstawie metryki można psu wyrobić rodowód, ale nie jest to koniecznością – jeżeli ktoś nie zamierza wystawiać psa, wtedy wystarczy mu tylko metryka, jako potwierdzenie jego rasowości.
Rodowód – jest wydawany przez ZKwP (dokładniej przez biuro Zarządu Głównego) na podstawie metryki i, tak jak metryka, potwierdza przynależność psa do danej rasy. Dokument ten zawiera dane dotyczące psa – takie jak w metryce oraz nr rodowodu, dane hodowcy i właściciela oraz drzewo genealogiczne psa, czyli tabelkę z danymi dotyczącymi rodziców psa, ich rodziców, itd. – do czwartego pokolenia wstecz. Ponadto podpisy odpowiednich osób. Na odwrocie zaś mogą być wypisywane osiągnięcia na wystawach, zmiany właściciela, testy, szkolenia, wyniki badań na dysplazję i uwagi; oprócz tego po spełnieniu określonych wymogów, wstawiana jest pieczątka „Suka hodowlana” bądź „Pies reproduktor” i dopiero wtedy dany osobnik może być dopuszczony do dalszego rozrodu.
Rodowód bądź metryka jest bardzo ważnym dokumentem, który jest gwarancją tego, że pies jest rasowy oraz, że psy hodowlane nie będą nosicielami żadnych wadliwych genów mogących powodować poważne problemy zdrowotne czy psychiczne u psa ("wadliwe" osobniki w metryce otrzymają adnotację "nie hodowlany" i nie mogą być dopuszczone do dalszej hodowli). To nie jest tylko świstek papieru, za który trzeba dużo zapłacić.
Ale o tym szerzej napiszę innym razem, bo to bardzo obszerny, ale i bardzo ważny temat.
Przydomek hodowlany – osoba rozpoczynająca hodowlę (czyli ktoś kto ma sukę, która uzyskała uprawnienia hodowlane) musi wymyślić przydomek hodowlany (czyli nazwę hodowli, która będzie członem pełnej nazwy każdego psa w niej urodzonego) i jest zobowiązany zarejestrować go za pośrednictwem biura Zarządu Głównego ZKwP w Międzynarodowym Repertorium Przydomków w FCI. W pełnej nazwie psa, jego imię pisze się wielkimi literami, zaś przydomek hodowlany małymi; ustala się również czy przydomek będzie pisany jako pierwszy czy jako drugi (np. załóżmy, że przydomek hodowlany będzie brzmiał „Z psiego raju”, a psa nazwiemy „Azor” i imię będzie jako pierwsze, wtedy nazwa psa będzie brzmieć „AZOR z psiego raju”).
Ciekawostka dla laików :) - Wszystkim szczeniętom urodzonym w jednym miocie nadaje się imiona zaczynające się na tę samą literę. Stąd też u hodowców spotykamy się z pojęciami typu „Miot A”, „Miot B”, itd. Przy czym hodowca nie musi przestrzegać kolejności alfabetycznej przy nadawaniu imion szczeniętom z kolejnych miotów.
Suka hodowlana – suka, która uzyskała uprawnienia hodowlane, co jest potwierdzone pieczątką w rodowodzie, i od tej pory może być rozmnażana. Warunki uzyskania tychże uprawnień są następujące: suka jest zarejestrowana w ZKwP oraz wpisana do PKR lub KW, ukończyła 18 miesięcy (wyjątkiem są niektóre rasy miniaturowe lub wielkogłowe – mogą wcześniej uzyskać uprawnienia), uzyskała, po ukończeniu 15 miesięcy, w dowolnej klasie, od co najmniej dwóch sędziów, trzy oceny doskonałe lub bardzo dobre, w tym jedną na wystawie międzynarodowej lub klubowej. Suki mogą być kryte tylko raz w roku (często jednak hodowcy robią im dłuższe przerwy między kolejnymi miotami). Utrata uprawnień hodowlanych następuje z końcem roku, w którym suka ukończyła 8 lat.
Reproduktor – pies, który uzyskał uprawnienia hodowlane, co jest potwierdzone pieczątką w rodowodzie, i od tej pory może być dopuszczany do kryć. Warunki uzyskania uprawnień w przypadku psa są takie, jak w przypadku suki, z taką różnicą, że pies musi uzyskać trzy oceny doskonałe. Dla reproduktorów nie ustala się górnej granicy wieku hodowlanego, ani limitu kryć.
Powyższe informacje zaczerpnęłam głównie z Regulaminu Hodowli Psów Rasowych ZKwP oraz z wiedzy własnej :) Wszelkie polskie regulaminy kynologiczne można znaleźć >tutaj<.
